ANA SAYFA



KİTAPLARIM


    06.03.2014


    SES KİRLİLİĞİ

    Kur’an’da ses kirliliği var mıdır?

    Varsa ölçü o zamanlar nasıldır? Diye soru sorarlar.

    İnsanın bütün hayatını yaratan Rabbimiz, onun bu dünyada tabii bir hayat yaşaması, dünyasının ve ahiretinin güzel olması için her insana akıl verdiği gibi aklın insanı sapıttığı dönemlerde peygamberler göndermiş ve doğru olanı bildirmiş.

    Ses kirliği de insanı rahatsız ettiğine göre onu da düzenlemiştir.

    Lokman süresinde Rabbimiz:

     “Yürüyüşünde mutedil ol. Sesini de kıs. Çünkü seslerin en çirkini eşeklerin sesidir.” Buyurmuş. (Lokman süresi ayet 19)

    Lokman, oğluna nasihat ederken yürüyüşüne ve ses tonuna dikkat emesini söylüyor, ve Rabbimiz de bizi uyarıyor.

    Kibirli yürüyüşten, ses çıkaran yürüyüşten ve insanları rahatsız eden ses tonundan uzak duracağız.

     “Kulağımın dibinde bağırma” denir.

    Bağırma da insanlara göre değişir.

    Sağıra göre değişir, az duyana göre değişir.

    Yüksek sesle konuşanlar semtinde normal olan ses, bir başka semtte anormal kabul edilebilir.

    Onun için Rabbimiz, ses ölçüm aletlerinin olmadığı desibelinin ölçülemediği zamanlarda ses ölçüsü olarak peygamberimizin ses tonunu örnek olarak vermiş.

    Ahzab süresinde Rabbimiz, Peygamber efendimizi en güzel örnek olarak gösteriyor bize.

    Hucurat süresinde Rabbimiz:

     “Ey iman edenler, seslerinizi peygamberin se­sinin üstüne yükseltme­yin. Farkında olma­dan amellerinizin boşa gitmemesi için, birbirinizle bağı­rarak konuştuğunuz gibi peygambere de ba­ğırarak konuşmayın.” (Hucurat süresi ayet 2)

    Her konuda örnek olan sevgili peygamberimiz ses ayarında da bizim örneğimizdi. Ashab o edeble yetiştiler ve o edebi ecdadımız örf olarak bize kadar getirdiler.

    Nesai’nin 3394 nolu hadisinde naklettiğine göre Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun) diyor ki “Allah rasülü aksırdığı zaman sesini kısardı ve yüzü kızarırdı”

    Aksırık sesiyle etrafındakileri rahatsız etmemeye dikkat ederdi.

    Bir yolculuk esnasında yokuş çıkarlarken tekbir getirmelerini söylediğinde ashabı kiram yüksek sesle tekbir getirmeye başlayınca peygamberimiz salllahü aleyhi ve sellem: “Kendinize acıyın, siz, sağır veya gaip birine dua etmiyorsunuz. O, sizinle beraberdir.” Buyurmuş. (Buhari, Sahih, Kitabül Cihad, bab rafussavt)

    Ezan ve hacdaki telbiyeyi yüksek sesle söylememizi isterken o konuda da ölçümüz O idi.

    Yüksek sesin gücünün nerelere varabileceğini Rabbimiz, geçmiş zalimler toplumlarından birilerinin ses şiddetiyle topluca helak edildiğini haber verir:

    Salih peygambere iman etmeyen “Bu deveyi kesmeyin” dediği halde işkence ederek öldüren o topluluğun topluca helakinin sesle olduğunu haber verir:

     “Zalimleri korkunç bir çığlık yakalayıverdi de onlar, yurtla­rında çöküp kaldı­lar.” (Hud süresi ayet 67)

    Yasin süresinde üç defa yüksek sesle helakin olabileceğini hatırlatır ve bizi uyarır Rabbimiz.